Wylewki i tynki skończone w październiku – jak ogrzać budowę, żeby zima nie zepsuła prac mokrych?

Wielu inwestorów planuje harmonogram tak, żeby przed zimą zamknąć budynek, wylać posadzki i położyć tynki. Kruszywo, cement i piasek zjeżdżają na plac latem, a prace mokre kończą się zwykle we wrześniu albo październiku. Wtedy pojawia się pytanie, co dalej: zostawić dom na zimę bez ogrzewania czy jakoś utrzymać w nim dodatnią temperaturę?

Odpowiedź zależy od tego, na jakim etapie są instalacje. Jeśli kocioł albo pompa ciepła są już podłączone, sprawa jest prosta. Gorzej, gdy przyłącze gazu jest dopiero w planach, a pompa ciepła czeka na montaż wiosną. Wtedy trzeba myśleć o rozwiązaniach przejściowych.

Prace mokre jesienią i ryzyko przymrozków

Wylewka cementowa i tynki cementowo-wapienne wiążą dzięki wodzie. Zamarznięcie świeżej zaprawy może osłabić jej strukturę, a wylewka przemrożona w pierwszych dniach po wylaniu bywa krucha i pyli. Producenci zapraw podają minimalną temperaturę stosowania i dojrzewania, zwykle kilka stopni powyżej zera, i warto się jej trzymać nie tylko w dniu prac, ale też przez kolejne doby.

Drugim problemem jest wilgoć. W świeżych tynkach i posadzkach w domu jednorodzinnym siedzą setki litrów wody, które muszą odparować. Jeśli budynek jest zamknięty i nieogrzewany, woda skrapla się na zimnych powierzchniach, okna parują od środka, a w narożnikach może pojawić się pleśń. Umiarkowane ogrzewanie połączone z regularnym wietrzeniem pozwala tę wilgoć bezpiecznie usunąć przed wykończeniem wnętrz.

Ogrzewanie przejściowe, gdy kocioł jeszcze nie działa

Na budowach stosuje się nagrzewnice gazowe, olejowe i elektryczne. Te pierwsze wprowadzają do wnętrza dużo pary wodnej ze spalania, co przy schnących tynkach nie pomaga. Nagrzewnice elektryczne są czystsze, ale wymagają odpowiedniego przyłącza, a tymczasowe zasilanie budowy ma ograniczoną moc. Przed zakupem trzeba więc sprawdzić, ile mocy da się realnie pobrać z rozdzielnicy budowlanej.

W łazience, w której zamontowano już drabinkę, przydaje się rozwiązanie mniej oczywiste, czyli grzałka elektryczna do grzejnika łazienkowego. Pozwala ona utrzymać w tym pomieszczeniu dodatnią temperaturę, zanim ruszy centralne ogrzewanie. Warunek jest jeden: grzejnik musi być napełniony wodą i połączony z instalacją, w której działa naczynie wzbiorcze, albo przynajmniej mieć zapewnione ujście dla rozszerzającej się wody. Grzałka w pustym grzejniku szybko się przepali. Moc dobiera się do rozmiaru drabinki, a później, gdy ruszy kocioł, grzałka zostaje na lato do suszenia ręczników.

Trzeba też pamiętać o zagrożeniu odwrotnym. Jeśli instalacja c.o. jest napełniona wodą, a dom stoi nieogrzewany, przy silnym mrozie woda w rurach i grzejnikach może zamarznąć. Instalację w nieogrzewanym budynku albo się opróżnia, albo napełnia płynem niezamarzającym dopuszczonym przez producenta urządzeń, albo pilnuje dodatniej temperatury.

Termostat pilnuje temperatury, gdy nikogo nie ma na budowie

Ogrzewanie budowy ma jedną wadę: rzadko ktoś przy nim jest. Inwestor przyjeżdża po pracy albo w weekend, a w tym czasie temperatura w domu skacze w zależności od pogody. Grzanie na pełną moc przez całą dobę to wysoki rachunek, a ręczne włączanie i wyłączanie się nie sprawdza.

Tu przydaje się termostat pokojowy, który steruje źródłem ciepła według temperatury powietrza. Na budowie wystarczy model z prostym ustawieniem temperatury, na przykład 8-10 stopni w okresie dojrzewania tynków, z możliwością podniesienia, gdy rozpoczną się prace wykończeniowe. Termostat może sterować nagrzewnicą elektryczną przez gniazdo sterowane albo stycznik, a po uruchomieniu kotła zostać przeniesiony na docelowe miejsce. Jeśli przewód do termostatu przewidziano w ścianie salonu jeszcze przed tynkami, później podłącza się go do kotła bez kucia.

Dobrze jest zawiesić termostat w pomieszczeniu reprezentatywnym, z dala od nagrzewnicy i od drzwi wejściowych, które ekipy otwierają co chwilę. Pomocne są też modele z rejestracją temperatury albo podglądem w telefonie, ale przy budowie bez internetu wystarczy prosty termometr minimum-maksimum, który pokaże, czy w nocy nie było przymrozku.

Wylewka a ogrzewanie podłogowe

Osobna sprawa dotyczy domów z ogrzewaniem podłogowym. Jastrych nad pętlami grzewczymi nie może być suszony samym ogrzewaniem od pierwszego dnia. Najpierw musi dojrzeć, a potem przeprowadza się wygrzewanie według programu, w którym temperatura zasilania rośnie stopniowo przez kilka lub kilkanaście dni. Szczegółowy harmonogram podaje producent jastrychu albo systemu ogrzewania podłogowego i warto go mieć na piśmie od wykonawcy.

Typowe zasady, które przewijają się w instrukcjach:

• wygrzewanie zaczyna się dopiero po czasie dojrzewania jastrychu podanym przez producenta,
• temperaturę zasilania podnosi się stopniowo, bez skoków,
• w trakcie wygrzewania pomieszczenia są regularnie wietrzone,
• przed ułożeniem podłogi mierzy się wilgotność jastrychu,
• przebieg wygrzewania zapisuje się w protokole.

Protokół z wygrzewania przydaje się później przy reklamacji podłogi drewnianej albo płytek, bo wykonawca podłóg zwykle o niego pyta.

Co kupić przed zimą

Lista zakupów na ogrzewanie budowy jest krótka, ale warto skompletować ją przed pierwszymi przymrozkami, gdy materiały i urządzenia są jeszcze łatwo dostępne. W oddziałach Onninen, hurtowni zaopatrującej instalatorów i elektryków, można dopytać o dobór grzałki do zamontowanego grzejnika, o termostat zgodny z przyszłym kotłem i o osprzęt do tymczasowego zasilania.

Dom, który przezimuje w dodatniej temperaturze, wiosną jest gotowy do wykończenia bez przestojów. Parametry grzałek, termostatów i osprzętu elektrycznego sprawdzisz na www.onninen.pl